Setmana des Barbuts

Generaument era tresau setmana de gèr ei nomentada coma era setmana des barbuts, considerada coma era mès heireda e damb nhèu der an, mès tanben coïncidís damb eth santorau d’uns sants que curiosament, era iconografia cristiana les represente damb barba; sant Antòni Abat, 17 de gèr, sant Sebastian, 20 de gèr e sant Vicenç, 22 de gèr, n’i a quauqu’un de mès, mès aguesti son es mès coneishuts. Era cultura populara a atribuït eth hired as barbes, en tot afirmar qu’es sants pòrten eth heired laguens des sues enormes barbes blanques. Auem fòrça arrepervèris qu’atau ac demòstren coma: tà Sant Vicenç que baishe era torrada e se lhèuen es grani vents, volent díder qu’a compdar deth 22, es torrades amendrissen, mès ath madeish temps se lhèuen grani vents, o tath mès de gèr, era tèrra qu’ei de hèr, pr’amor des torrades que hè. Dilhèu actuament ac poiríem discutir, mès de totes manères, èm en iuèrn e a de hèr heired.

Mès òc qu’ei cèrt qu’apareishen en santorau ues figures vielhetes, transportant una espessa e longa barba. Eth peu e era barba sigueren uns grani elements de representacion des estàtues barròques. Era saviesa populara acumule es experiéncies de generacions, e era coïncidéncia damb aguest seguit de sants barbuts, qu’a dat pas a qué aguesta setmana sigue coneishuda damb aguest nòm. En un mon cada còp mès modernizat, era Setmana des Barbuts mos aufrís era oportunitat de viatjar a uns ans endarrèr, dies mercats en calendari plens de significat e identitat.

Ath delà de tot aguest simbolisme visuau, aguesta setmana ei un amàs de tradicions, arrepervèris e celebracions que connècten era religion, era natura e era cultura populara!!!