Erosa consciéncia

Quan comence er an, sòli crompar un nau caièr de nòtes damb era volentat d’endreçar melhor es mèns ahèrs. Tanben ac hèsqui quan comence un nau cors dempús der ostiu. De hèt, quan veigui un quadèrn en quinsevolh botiga sò temptat d’aquerir-le, dilhèu per ua queréncia romantica ath papèr que demore per escríuer, de vielh escrivan frustrat, ara que lèu arrés escriu a man. Mès, eth temps passe, er an torne a virar, e ara fin, apilèri aqueri quadèrns plei de boni proposits, mès impresi non pas ena textura des sues planes, senon en anma dera masèga dera vida vidanta. Aqueres nòtes o acaben en cap o en un calendari digitau o, era màger part des viatges, se pèrden enes divagacions nocturnes, ena net dera memòria. E atau ei coma era nòsta vida transcorrís, un an mès, parallèla ath devier des boni proposits deth caièr miei uet, miei plen. Mentretant, recupèri era òbra d’escrivans que m’enlumenèren en passat e qu’ara tròbi melhors, tot çò de contrari des mies praubes nòtes. Autors coma John Henry Newman, cardenau creat per Leon XIII, vengut der anglicanisme, e hèt doctor dera Glèisa per Leon XIV, famós pes sues omilies e era sua autobiografia. Encara non auia liejut era Carta ath Duc de Norfolfk, coneishuda pera sua defensa dera consciéncia, coma aquera lei etèrna de discerniment entre eth ben e eth mau, aquera “impression de lutz divina en nosati”, coma animaus racionaus, segontes Sant Tomàs. Mès era consciéncia, avertís eth teològ anglés, non consistís en un “egoïsme previsor”, ne tanpòc ei un “desir d’èster coerent damb un madeish”, ara que se predique fòrça era religion dera autenticitat ara carta. Era consciéncia, en bon sens, non ei ua opinion personau, senon un judici practic –de ressonàncies kantianes–, que pòt contradíder ath madeish Papa, mès non ar anma. Serie “eth mès genuin vicari de Crist”, era votz de Diu, e per aquerò Newman brinde prumèr pera consciéncia e dempús peth Papa. Bon an, e erosa consciéncia!