Era Generalitat ordene ath camping d’Arties debastir edificis sense licéncia

Era Generalitat a declarat illegaus sèt edificacions deth camping Era Yerla d’Arties e ordene as sòns proprietaris que les debastisquen. Se tracte d’ua part der edifici principau, un petit annèxe de 12 mètres quarrats e cinc bungalows. Es responsables d’aguest lotjament toristic heren aguestes òbres en campanha de reconstruccion dempús des grèus damnatges qu’ocasionèren es aiguats dera Garona deth 18 de junshèga de 2013. Un an dempús, eth Departament de Territòri exigic debastir aguestes construccions en considerar que vulnerauen era normativa que restringís es activitats en sòu inondable.

Era resolucion dera conselheria a estat des d’alavetz objècte de recorsi ath long de 12 ans, e a estat ratificada per dues senténcies deth Tribunau Superior de Justícia de Catalonha (TSJC). Era prumèra ei de 2019 e era dusau, deth seteme passat. Eth Departament de Territòri corroborèc qu’ei ara demora qu’aguest darrèr escrit judiciau sigue fèrm tà “seguir eth procès d’execucion forçosa” dera orde de desbastiment “enquiara restauracion finau e complèta” des terrens afectadi. Es responsables deth camping non an volut hèr declaracions. Pera sua part, era Associació de Càmpings de Lleida auie constància qu’eth d’Arties presentèc un plan especiau urbanistic entà regularizar era situacion, se ben desconeishie era situacion dera formalitat.

Era prumèra senténcia deth TSJC, der an 2019, corroborèc qu’es òbres en edifici principau, er annèxe e es bungalows s’auien hèt “sense licéncia e en zòna inondabla” e concludic qu’autant es trabalhs tà tornar a bastir er immòble damnatjat coma es naues edificacions èren “impossibles” de legalizar en base ara normativa sus inondabilitat. Aguesta “non admet airaus d’acampada ne servicis de camping, ne cap de tipe d’edificacion ena part a on se pogue produsir era condicion d’inondacions grèus o moderades”, rebrembe era senténcia.

Cau senhalar que, entre es aiguats de 2013 e eth rebastiment deth camping, se construïc un mur de contencion entre er arriu e er establiment entà evitar damnatges en cas de naui problèmes. Arraïtz d’aguesta senténcia, era Generalitat dauric era via d’execucion forçosa, un procediment que pòt comportar era imposicion de multes coercitives enquia complir era orde desbastiment e, en darrèra instància, era demolicion subsidiària per part dera Generalitat damb cargue as infractors. Er Ajuntament de Naut Aran presentèc alavetz un recors entà evitar qu’eth Govèrn apliquèsse aguestes mesures.

Eth consistòri alleguèc qu’es proprietaris deth camping auien tramitat un plan urbanistic entà regularizar es installacions bastides dempús des aiguats, e hig qu’ac considère aprovat per “silenci administratiu positiu”, un viatge expirat eth tèrme entà qu’es administracions se prononcièssen. Cinc ans dempús, eth TSJC a refusat es arguments der ajuntament. Era senténcia dictada en seteme passat, rebrembe que, enes plans urbanistics promoiguts per particulars “eth silenci administratiu non pòt èster positiu”, per çò qu’es bastiments non son legalizades. E hig que, encara qu’aguesta planificacion s’auesse aprovat, es edificis “seguirien sense auer era licéncia corresponenta, çò que implicarie era sua continuacion ath marge dera legalitat”. Non cònste qu’er ajuntament age recorregut ad aguesta senténcia.